دومین نوشته، اجداد پیانو

پیانو که امروزه یکی از محبوب‌ترین و کامل‌ترین سازهای موسیقی در جهان است، ناگهان به وجود نیامد. این ساز نتیجه‌ی سال‌ها تکامل و تغییر در سازهای قدیمی‌تر است که هر کدام بخشی از ویژگی‌های پیانو امروزی را شکل داده‌اند.

یکی از مهم‌ترین اجداد پیانو «هارپسیکورد» بود. در این ساز، با فشردن کلیدها سیم‌ها توسط قطعه‌ای کوچک کشیده می‌شدند و صدا تولید می‌کردند. هارپسیکورد در دوره‌ی باروک بسیار محبوب بود و در دربارها و اجراهای موسیقی کلاسیک استفاده می‌شد. با این حال، این ساز یک محدودیت مهم داشت: نوازنده نمی‌توانست شدت صدا را تغییر دهد؛ یعنی نت‌ها همیشه تقریباً با یک بلندی صدا اجرا می‌شدند.

ساز دیگری که در تکامل پیانو نقش داشت «کلاویکورد» بود. این ساز نسبت به هارپسیکورد امکان کنترل بیشتری روی شدت صدا به نوازنده می‌داد و اجرای آن حالت احساسی‌تری داشت. اما صدای آن بسیار آرام بود و برای اجرا در سالن‌های بزرگ مناسب نبود.

همین محدودیت‌ها باعث شد سازندگان به دنبال سازی باشند که هم قدرت صدای بیشتری داشته باشد و هم امکان کنترل شدت صدا را فراهم کند. در اوایل قرن هجدهم، بارتولومئو کریستوفوری، سازنده‌ی ایتالیایی، با ترکیب ایده‌های این سازها و طراحی مکانیزمی جدید، سازی ساخت که بعدها به پیانو تبدیل شد.

به این ترتیب، پیانو را می‌توان نتیجه‌ی تکامل چندین ساز قدیمی دانست. هر کدام از این سازها قدمی در مسیر ساخت سازی برداشتند که امروز به یکی از مهم‌ترین و تأثیرگذارترین سازهای موسیقی در جهان تبدیل شده است.